Trip Comomeer Mei 2014


geschreven door CLUBITALIA op in categorie Como met 0 Reacties


Quando Club di Vini “La Fattoria” incontra Valtellina - Lago di Como

Argeloze lezer, dit is het verslag van een vierdaagse trip waar 14 mensen aan deelnamen, mensen met eenzelfde interesse of passie voor wijn.

Donderdag 1 mei 2014
De afspraak was duidelijk: rond 18.00 uur elkaar treffen in het hotel. Hoe we er zouden geraken was om het even. Voor 10 onder ons bleek de wagen de beste formule en 4 verkozen het vliegtuig. Marc en Tiny, onze initiatiefnemers waren al wat vroeger op uittocht vertrokken en zouden ons opwachten met een serieus programma.
Maar nu even ernstig. Na kennis gemaakt te hebben met de lieve eigenaars van hotel Regina, werden we verwacht op het terras van de benedenverdieping, van waar een prachtig zicht op het meer u bijna deed vergeten dat er wat nattigheid in de lucht zat te wachten. Nattigheid kregen we ook in het glas onder de vorm van een aperitief degustatie van een “reeks” lekkere franciacorta’s, de parels onder de schuimwijnen van het hele schiereiland, Giuseppe, il capo del hotel, was zo vriendelijk  ons naar het restaurant, de Osteria Cà dè Matt te brengen. De avond verliep in een super gezellige sfeer, er werd van alles verteld, overtuigend gesproken en tegengesproken, het eten was lekker en een eerste hint naar wat we mochten verwachten voor de volgende dagen, de wijn vloeide en dan moest de slaapmuts van het hotel alles nog afronden.  

Vrijdag 2 mei 2014
Iedereen weet dat, als je voor de eerste keer de ontbijtzaal van een nieuw hotel binnentreedt, la sala della prima colazione, er 2 vragen opkomen: wat krijgen we hier en waar gaan we zitten?
Die eerste morgen was het slecht weer en aangezien er enkel een bezoek aan een Palazzo in de buurt was geprogrammeerd met een tentoonstelling over 3 Spaanse meesters. In het Palazzo Gallio kregen we, gebundeld in enkele kleine zalen, etsen te zien van Goya, lithografieën van Picasso  en voor ons een onbekend schilder José Molina.

Een uitgebreide lunch was voorzien op de hoogte iets voorbij Gravedona. Toen het busje ons meenam was het droog geworden en dit liet ons toe even te genieten van een uniek uitzicht op het terras, echt enig. We betraden de Antico Cantinone di Domaso in opperbeste stemming. Ze hadden onze tafel gedekt in de Italiaanse versie van de spelonk van Ali Baba, lange banken voor alle disgenoten en nog meer, flessen met dat goedje dat zo lekker kan smaken stonden ons uitnodigend op te wachten.
En dan de dis! Een reeks gangen : antipasti/Risotto/Brasato/Dolci, ik zou bijna durven zeggen…naar believen. ( hebben die mensen een andere maag dan wij ?) Het kwam er dan ook op neer om met de nodige tact onze gastheer, Daniele Travi,  te doen begrijpen dat het allemaal weliswaar lekker was maar meer dan voldoende. De witte, rode en rosé wijnen van het huis, de Domasino, liepen zacht binnen en de sfeer was opperbest.

Ondertussen werden we op de hoogte gebracht dat het buiten droog was geworden en het terras ons uitnodigde…na het drinken van een specialiteit van het huis : de Liquore di grappa al mirtillo. Wel wat zoet maar toch een meevaller en met niet teveel alcohol, behalve toen  signore Daniele plots kwam aandraven met zijn koekjes overgoten met Grappa…de echte deze keer!

Zaterdag 3 mei
We merkten het door de venster, zon en de wind hadden de regen verjaagd. Het was prima want het dagprogramma oogde bijzonder aanlokkelijk. Het mooi stadje Chiavenna bezoeken, langs gaan in een Crotto, eeuwenoude natuurlijke kelders waar – dank zij de luchtstroming- een constante temperatuur heerst van 8 graden. Dit laat bewaring toe van lokale producten zoals charcuterie (brisaola, coppa, pancetta…), kaassoorten en natuurlijk wijn.
De Crotto Belvedere ligt even buiten Chiavenna en is eigendom van de familie Pasini. We werden er goed ontvangen en kregen eerst een interessante rondleiding waarna we mochten aanschuiven voor de pranzo, het middageten, uiteraard met de nodige drank.
Een uur later verlieten we Piuro richting Sondrio in het Valtellina dal waar de Adda vloeit
(een rivier die vanuit de Alpen komt, via Sondrio de vallei van de Valtellina bevrucht, door het Como meer vloeit om het in Lecco te verlaten en iets lager, rond Cremona, de Po vervoegt).
We voelden het al: het zou een speciale namiddag worden. De wijnen uit de Valtellina zijn in ons land zo goed als onbekend. De capo van het wijnhuis Mamete Prevostini zou ons bij zijn gloednieuwe cantina in Postalesio opwachten. De zon scheen toen Mamete Prevostini, een charmante veertiger, ons verwelkomde op de parking van zijn gloednieuwe cantina, die al voor de wijn bedrijfsklaar is, maar nog in de toekomst zal groeien met enkele bijkomende zalen hoofdzakelijk voor contact met klanten, diverse proeverijen enz.
We proeven enkele van zijn jongste wijnen die nu nog in de barriques rusten en staan verstomd want aan karakter ontbreekt het hen niet. Ze zullen ons verbazen binnen enkele jaren: nu nog uit de ton met een proefbuisje, later op de dag, maar dat weten we dan nog niet, zullen we ze allemaal proeven uit de fles en in het glas.  De top is die jonge sforzato. Wat een heerlijke wijn, nu al!  Sforzato, of sfurzat, de ietwat bijzondere naam komt van la “(s)forzatura delle uve” dus het “forceren van de druiven”. Na selectie worden de beste druiven gedroogd gedurende 3 tot 4 maand, liggend op matten van stro in zolders waar men de wind vrij spel laat of in de zon. Hier moet alles droog blijven, geen sprake van edele rotting, hier maakt men geen passito! Druiven verliezen bijna de helft van hun gewicht, zij worden krenten en het sap wordt lichtjes stroop. Na de gisting zal de wijn nog 18 maanden rijpen in eikenhouten vaten en later nog 12 maanden op fles: de sforzato is geboren!
Tevreden, maar toch nog nieuwsgierig keren we terug richting Mese, dicht bij Chiavenna, waar we verwacht worden voor een rondleiding in de historische kelders van Prevostini. We worden er ontvangen door de goedlachse, sympathieke veeltalige Italiaan Marco Persenico. Verder, in de kelder van het gebouw, ben je opnieuw in een Crotto en daar liggen de beste en oudste flessen nog te wachten, ideale omstandigheden met dank aan moeder natuur.

Voor ons stond, waarschijnlijk in een vergader- en degustatiezaal, een grote tafel gedekt waar we de resterende uren zouden proeven en eten. In detail treden zou ons te ver brengen, laat me enkel dit toe als algemene beschrijving: er waren zes gangen voorzien, de ene lekkerder dan de andere: ik herinner me vooral het koud voorgerecht met brisaola, lardo, salamino en artisjok. Uiteindelijk hebben we 11 wijnen kunnen en mogen proeven.
De jonge Marco en Mamete zelf heeft de wijnen voorgesteld. Geen enkele wijn is die avond uit de toon gevallen. Je hebt uiteraard de smaakverschillen bij de deelnemers, je hebt ook een verschil in prijs die dikwijls vastzit aan de betere kwaliteit  gevolg van betere zorg, ondergrond,  plaats en nog veel andere factoren.
De prijs van de wijnen zijn niet goedkoop omdat de werkomstandigheden moeilijk zijn. De stokken zijn geplant op terrassen, de hellingen zijn bij de steilste uit het schiereiland. Hier kan je geen mechanische hulpmiddelen gebruiken en dat kost uren werk.
Men heeft uitgerekend dat dit neerkomt op 1400 manuren per hectare, per jaar, oordeel zelf! De degustatie verliep over de hele avond beginnend met de rosato uit  nebbiolo en eindigend met de Vertemate, een lekkere passito uit Traminer en Riesling. Ik vermoed dat de DOCG wijnen de beste punten zullen gehaald hebben, het zijn stuk voor stuk pareltjes, wijnen die goed zullen rijpen. We moeten blij zijn dat we de kans hebben gekregen en benut om ze te leren kennen.

Zondag 4 mei
Zoals de vorige dagen startte het programma rond 10.30 uur. Twee zwarte limousines kwamen ons halen en in een mum van tijd waren we vertrokken richting Tremezzo, de stad bekend om de beroemde Villa Carlotta.
Daarna hadden we ons, niet zonder enige moeite, een weg gebaand door de menigte en kwamen terecht in een heel smal winkeltje of was het een cantina…het werd maar duidelijk toen we ons bevonden op de eerste verdieping waar we midden de flessen terecht kwamen uit alle hoeken en streken van Italië. Even later werd alles duidelijk: we bevonden ons op de bovenverdieping van Cantina Follie, een “enoteca” gehouden door Joost, een Nederlander.
Op dezelfde verdieping werden we geloodst naar een prachtig terras  waar zon en schaduw een intrigerende dans uitvoerden in een oase van rust.
Maar de afspraken zijn er om nageleefd te worden en we waren verwacht voor wat een prachtig middagmaal zou worden in Hotel Ristorante La Darsena: een mooi gebouw, met bruin rode muren, alleenstaand met de voeten in het water.
Het restaurant ligt op de bovenste verdieping met een terras vooraan en een tweede aan de kant, deze had Tiny gereserveerd en daar hebben we een deel van de namiddag doorgebracht, zeer lekkere lunch met mooie producten van het meer, koud geserveerd daarna een smakelijke bereiding van risotto met vis (persico), een sorbet, om dan te vervolgen met varkensvlees ( maiale) met tomaatjes en kaas (zincarlin) en te eindigen met een ”pout pourri” van desserten!  Bij al dat lekkers vonden we de aangepaste wijnen al dient gezegd dat deze niet de kwaliteit benaderden van wat we hadden geproefd de dag voordien. Dus, alles op zijn tijd en op zijn plaats. Het was een zondag namiddag op zijn Italiaans, gezegend door het prachtig weer.
Aan de overkant van het meer lag Bellagio op ons te wachten en een goede wandeling zou ons deugd doen.
We waren aan het einde van een schitterende reis waarbij we van de ene verrassing in de andere zijn gevallen, waar we overal met open armen en respect werden ontvangen, opnieuw een pak hebben bijgeleerd over een nobel product dat ons nauw aan het hart ligt, en nu hadden we misschien de moed niet meer noch de kracht om Bellagio te geven wat het verdiende. We hebben onze wandeling gedaan in de smalle straatjes die waarschijnlijk meer zouden  bieden op een doordeweekse dag, maar ja, het was er nu zeer druk, en een goed uur later, vroeger dan voorzien, zaten we al op de boot terug, richting Menaggio waar de 2 limo’s op ons stonden te wachten om ons naar Gravedona te brengen.
Dank aan iedereen voor het welslagen van deze trip.

 

Tags:

Nog geen reacties.


Reageer